@
  • POST
  • FOLLOWERS
  • FOLLOWING

's Posts

biliyorum sana giden yollar kapalı üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni ne kadar yakından ve arada uçurum; insanlar, evler, aramızda duvarlar gibi uyandım uyandım, hep seni düşündüm yalnız seni, yalnız senin gözlerini sen bayan nihayet, sen ölümüm kalımım ben artık adam olmam bu derde düşeli şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda; hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu; bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri rastlaşmamak için elimden geleni yaparım bu böyle pek de kolay değil gerçi... alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya; bunun verdiği mutluluk da az değil ki çıkar giderim bu kentten daha olmazsa, sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki inan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem, son isteğimi de söyleyebilirim şimdi: bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu yalvarırım onu okuma çarşamba günleri.
Herkesin başkasını konuştuğu bu aynalar pazarında seni kimselere söylemeden öleceğim.
Sana karşı yüreğimde meydana gelen yer sarsıntılarını inkar edecek değilim, sen benim his dünyamın ekvatorunda sayılırsın. Merkezindesin yani
-hiç kimseyi bu kadar beklemedim ben, sen bekledin mi Olric? -bekledim efendimiz -geldi mi beklediğin Olric? -beklenenler hiç gelmez efendimiz
if you get tired, lean on me
öpsene beni tam da bu gece inancım kalmamışken hiçbir şeye
dönüyor başım seni seviyorum
birileri tarafından farkedilmek isterken herkes tarafından bir bir terkedilmişsin. senin evinde artık hiç sabah olmuyormuş ve hep soğukmuş.
ben eksildiğim her yerden sana tamamlanıyormuşum.
Dünya soğur, akşam serinlerken, Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok.